Dag 8: Zion NP to Las Vegas

Onze Jorge was zo enthousiast om richting Las Vegas te vertrekken dat hij had besloten zijn alarm om 6u te zetten en dit dan 6 keer te laten snoozen. Het deed zo wat denken aan opstaan voor een werkdag. Maar de sfeer was goed en we zaten dan ook rap in de wagen. Met Michel (Vaillant) aan het stuur, luide muziek en enkele ochtendpilskes vlogen we over de Freeway. Na al die pracht van moeder natuur was het tijd voor wat manmade extravagantie. Nevada, één grote woestijn, temperaturen van 35 tot 45 graden celsius het ganse jaar door. Je moest wel gek zijn om daar te gaan wonen als er enkele 100 kilometers verderop prachtige staten zijn als California en Utah. Wie komt er toch op het idee om hier zoiets neer te poten. En toch, voornamelijk ontstaan uit het ontbreken van wetten en ondertussen een miljardenindustrie. Erg speciaal om na kilometers woestijn plots The Strip op te rijden. Je weet gewoon niet waar eerst kijken. Louis Vuitton, Prada, Chanel, Gucci, … allemaal met enorme winkels tussen de megahotels, rollercoasters, lichtboards, stripclubs, shoppingcenters, …. Er een nachtje slapen is opvallend goedkoop. Maar neem het gerust aan, ofwel verliest men in het casino ofwel laat men je gokken tot je uiteindelijk toch verliest ofwel spendeert men alles in het uitgaansleven of in één van de talloze luxewinkels. Kortom “uw geld blijft daar”, tenzij je natuurlijk over voldoende Vlaamse nuchterheid beschikt.

Geplaatst in Geen categorie | 69 Reacties

Dag 7: Zion National Park

Vandaag zullen we de hamburgers (en de Zeven Pizza’s) er nog eens proberen af te schudden, en dus besluiten we om een fietstochtje te maken in Zion park. We huren fietsen van een all-American sportsdude met Wiggo-sideburns (http://img.thesun.co.uk/multimedia/archive/01553/SNN2411XX-532_1553349a.jpg) – je kan Amerikanen perfect onderverdelen in Amerikanen die extreem vet zijn, en Amerikanen die extreem sportief zijn: enkel uitersten dus. De heenrit loopt richting een idyllisch riviertje, waar we even stoppen voor een fotoshoot en een wandelingetje. Zoals steeds tussen honderden andere toeristen… Weer een prachtig stukje natuur, met hoge, steile canyons, een kabbelend riviertje, en een ruwe, schijnbaar ongerepte rotspartij. Daar dartelen dan wilde (?) eekhoorntjes tussen, die zelfs de harten van onze jongens doen smelten.

Daarnaast mag er ook wel eens gezegd worden hoe dom de lokale Amerikaan kan zijn. Beetje logisch nadenken is meestal te veel gevraagd. Een voorbeeldje: in boerengat A vragen wij bij de diner allemaal voor sparkling water, en besluiten dan maar ineens om twee flessen te bestellen. Komen ze af met twee flesjes 0,2 cl San Pellegrino. In boerengat B vragen twee personen sparkling water, komen ze af met twee liter flessen San Pellegrino. Goed dat wij een goed onderwijssysteem hebben, en dat dat in de goede handen is van Pascal Smet (NOT!).

Bart

Geplaatst in Geen categorie | 1.123 Reacties

Dag 6: Bryce Canyon National Park

Iedereen was al vroeg wakker in Bryce en onze magen gromellen. We besloten om te ontbijten in een diner niet zo ver af.  Er was een ruime keuze aan diverse lekkernijen maar de ogen van Bart, Michel en Jorge dwaalden af richting iets mysterieus. Een cowboy limeade, omschreven als een frisse dorstlesser maar in werkelijkheid een zoet, plakkerig drankje.

Vervolgens zetten wij onze tocht verder naar Bryce Canyon waar we een afspraak hebben met moeder natuur. De 5 bro’s hebben immers besloten om de wilde bergen te trotseren. Een tocht van 7 miles doorheen de prachtige Canyon, met spectaculaire bezienswaardigheden. Overweldigend is het juiste woord om deze tocht samen te vatten.

Wij zetten hierna onze trip verder richting Springdale, waar we voor het eerst 2 nachten overnachten. Met een stevig hongertje checken we ons gauw in en begeven we ons richting pizzeria. Daar worden we vriendelijk ontvangen door Cassey, de lokale serveerster die al snel onze harten wist te veroveren. Een mooie glimlach, gouden lokken, zachte stem, ze had het allemaal.

Als echte macho’s besloten we om 2 porties lookbrood en 7 pizza’s te bestellen. Een wijze beslissing, we hadden immers grote honger! Cassey verklaarde ons zot, maar we zijn ervoor gegaan. Eindresultaat: 5x buikpijn maar een ongelofelijk overwinningsgevoel!

Al waggelend keren we terug naar het hotel, een potje voetbal met onze vriend Defour zagen we wel zitten. Echter na 5 minuten viel Defour in de Virgin River, Bart en ik startte reddingsoperatie “Save Defour”. We gingen mee stroomafwaarts en begaven ons in wild water, na enige tijd kregen we Defour te pakken en gaven we hem een stevige knuffel, we waren weer “compleet”.

Christian

Geplaatst in Geen categorie | 540 Reacties

Dag 5: Windy Mesa, Antelope Canyon & Horseshoe bend at Page (Arizona)

De “Windy Mesa” in Page, een ruige, traditionele Amerikaanse bar zoals je ze blijkbaar niet enkel in de films vindt.

Rond 8 uur ’s avonds stappen er 5 Belgische mannen binnen, wanhopig op zoek (sommigen enkel platonisch) naar enig vrouwelijk schoon.  Zij treffen er enkel  “5 man en ne paardenkop”, maar niet getreurd het bier is aan 5,75 dollar per 1,75 liter en er zijn pooltafels.

Na verschillende wedstrijdjes zijn er 3 zelfverklaarde kampioenen: Yannick, Bart en Jorge en blijven de Raatskes met lege handen achter.  Onze aandacht wordt echter terug naar de bar getrokken, daar had Deesiray Pope plaatsgenomen, naar onze ondertussen vervaagde normen een prachtige lokale barvrouw.

Toen gingen alle registers open en alle remmen los: bier, shotjes rum, tequilla en Jagermeister, wiskey  en rum cola’s, armworstelen met elkaar, met de security en met de barvrouw, rappen met een gangsta, socializen met de locals, liedjes aanvragen, met winkelkarretjes rijden, het was er allemaal bij.

De volgende ochtend kan worden samen gevat als 5 “bazen” die al het mogelijke doen om te ontkateren met het oog op onze guided tour doorheen Antelope Canyon.

Antelope Canyon is een langgerekte grot waar bovenaan steeds de zonnestralen naar binnen schemeren, ideaal voor het nemen van prachtige foto’s, iets waarbij onze lieftallige gids ons graag hielp.

Via een drive tru door Burger King rijden we richting Horseshoe bend.  Na een kleine beklimming over een duin krijgen we een prachtig hoogtezicht op de bekende bocht van de Colorado-rivier.  Ook maken we even kennis met een (over)sympathiek Nederlands koppel, small talk op z’n Amerikaans.

Van Horseshoe bend gaan we naar onze eindbestemming van de dag: Brice Canyon Resort, niets zou ons nog tegenhouden.

En effectief deze keer, na een klein plonsje in een zeer uitnodigend riviertje langs de weg, kwamen we tegen de avond aan in Brice.

Michel

Geplaatst in Geen categorie | 495 Reacties

Dag 4: Glen Canyon Dam & Lake Powell at Page (Arizona)

7:00 AM de volgende dag van ons avontuur brak aan. We stonden gauw op en gingen iets verder naar de lokale Navajo grocery store. Daar aangekomen schrokken we ons een ongeluk… Er was gewoonweg een fruitafdeling! Zeer welkom in een land waar om de kilometer wel een fastfoodketen is. We ontbeten en begonnen de auto in te laden. Niet altijd evident met 5 managers… Gelukkig is het tijdens momenten als deze dat er altijd iets wel iets geweldig gebeurt. Het was bij het inladen van het allerlaatste zakje dat ons eerste Halleluja moment zich voordeed.  Daar was ie dan plots, die dekselse trouwring! Fuck yeah! Yannick kon zichtbaar opgelucht naar Vegas doorreizen.

Enkele uren later kwamen we in Page aan, een gezellig en traditioneel Amerikaans stadje gelegen in Arizona.  We stopten even aan ons hotel en reden door naar onze eerste viewing point van de dag, Glen Canyon Dam. Een indrukwekkend bouwkundig huzarenstukje gelegen op de Colorado river net na Lake Powell. Prachtig.

Zo’n adembenemend uitzicht maakte de mannen uit Zweuden natuurlijk hongerig, tijd voor een Denny’ske. Een quasi authentieke Amerikaanse diner waar we wel voor de zoveelste keer onze bestelling moesten herhalen.  Het moet gezegd zijn dat Amerikanen wat dat betreft niet altijd de snelste zijn. Gelukkig maakt hun beleefdheid en enthousiasme het wat mij betreft telkens meer dan goed.

Hierna reden we door naar Lake Powell, een meer gelegen vlak achter de Glen Canyon Dam. We hoopten een aantal kajaks te huren maar helaas waren we net te laat en bovendien was er blijkbaar tornadoalarm. Een uitgelezen kans om even op het strand onze gebulkte basten nog eens boven te halen, eindelijk! Van dat tornadoalarm, daar hebben we niets van gemerkt.

Na enkele uurtjes strandvoetbal & onze Quarterback armen te hebben getraind gingen we terug naar ons hotel. Avondeten? Nee bedankt. Geef ons maar een lokale bar met een pooltafel of 2, een lange toog, een cheerleader serveuse en een rapper op de parking. Snel naar de Windy Mesa!

Jorge

Geplaatst in Geen categorie | 5 Reacties

Dag 3: Grand Canyon en Monument Valley

Met een goedgevulde dag voor de boeg, waaronder een helikoptervlucht door de Grand Canyon, kon ik een stevige kater wel missen. Toch sloeg het noodlot toe. Een combinatie van de lange reis, jetlag, een paar pinten te veel en een slecht verluchting in de slaapkamer zorgden ervoor dat ik me echt slecht voelde.

Gelukkig was er een geweldige “continental breakfast” waardoor de schade beperkt kon worden. Wat smaakte dat na 2 dagen hamburgertenten. Er was zelfs veel vers fruit. Een grote opluchting want mijn katermaagske was absoluut niet klaar voor een helikoptervlucht

De reis kon nu echt beginnen met de helikoptervlucht. Omdat foto’s (en filmpjes) meer zeggen dan duizend woorden raad ik jullie aan om deze te bekijken onder de rubriek foto’s.

Na de helikopter ging de reis verder met onze gigantische Chevy Tahoe. We doorkruisten ons eerste National Park waarbij we de Canyon langs de “south & east rim” passeerden. Erg impressionante panorama’s werden aan de viewpoints vastgelegd op foto.

We trokken onmiddellijk door naar ons hotel zo’n 250 km verder in Monument Valley. De vallei die decor was voor bijna al de grootste westerns. Wat een uitzicht vanuit ons hotel. Eén klein nadeel was wel dat ons hotel volledig alcoholvrij was en we 21 mijl zouden moeten rijden voor het dichtstbijzijnde pintje. Hier waren we niet rauwig om aangezien we allemaal bekaf waren. Na een duik in het zwembad van ons hotel en goede steak lagen we al om 21u30 in ons bed.

Buiten het prominent aanwezige toerisme in de staat Arizona is het toch opgevallen dat het ruwe klimaat weinig leven toelaat. Heel desolaat, verkrotte trailers los verspreid over het uitgestrekte landschap. Zo goed als alle lokale bewoners die we tegenkwamen waren “native americans”, met name afstammelingen van de Navajo-stam. Onze korte stop in Tuba City liet al een aanzienlijke indruk na. Toen ik even naar de ‘rest rooms’ ging werd me binnen gevraagd door een Navajo of ik een (gekopieerde) CD wou kopen voor 3 dollar. Naar verluid een werkloosheidsgraad van meer dan 50 procent, veel armoede, druggebruik, zwervers, en een grote gevangenis in een klein stadje.  Niet bepaald “the American dream”. We zijn dan nog niet begonnen over de extreme aanwezigheid van discriminatie en racisme.

Yannick

Geplaatst in Geen categorie | 406 Reacties

Dag 2: Van Los Angeles tot de Grand Canyon

Na 14 uur in een vliegtuig gezeten te hebben leek het ons een geweldig plan om de dag erna 9 uur in een auto te zitten! Op zoek naar een auto dus eerst en vooral… En aangezien we in Inglewood (turf van o.a. Dr. Dre en omschreven als een “rough neighborhood” op booking.com) zijn leek een auto stelen niet de juiste keuze. Alamo dan maar! En wat een ride kregen we daar onder onze billen geschoven: beter hadden we hem niet kunnen stelen! Een witte Chevy Tahoe, pimp ass.

Op weg naar de woestijn! Richting Vegas, maar toch ons nog even beheersen en rechts afslaan om wat sightseeing te doen. Las Vegas is pas voor volgend weekend.

GPS zegt “naar links over 546 km” (uiteraard continu met fratsjes als “shit, was het hier niet naar links?” of “pas op, nen bocht!”), en als je zoals de Michel de E19 van Antwerpen naar Brussel al irritant lang vindt, dan weet je dat je zal moeten opletten voor de highway patrol! Wat een devious bastards. “Speed limit enforcement by airplane”? Bluf gokken we. Maar zeker even afremmen als we na kilometers in het niets rijden opeens langs beide kanten van de freeway een vreemde berg opeengestapelde rotsblokken zien… mooie schuilplaats voor onze snode highway patrol officers.

Wij zijn gezonde jongens die goed voor onszelf zorgen, dus af en toe moeten we uitstappen voor wat beweging om die vervelende tromboses te vermijden. Waarom dan niet wat desert pumping of desert american football? En aangezien we wat jong geweld bijhebben af en toe wat desert hakken.

En dan gebeurt het ondenkbare. Neen, niet 50 Cent die ineens uit onze koffer springt. Ook niet Michel die zijn haar ’s morgens niet goed gelegd heeft. Zelfs niet de Yannick die zijn baard scheert. Neen. Het regent. In de woestijn. En niet zo’n beetje.

Bart

Geplaatst in Geen categorie | 7 Reacties

Dag 1: Brussel – NY – LA

Vrijdag 13 juli, 08.45AM, tijd om te vertrekken richting Brussel, afspraak was om 09.00AM te Zaventem. Tijd genoeg zeggen de Raatskes J .

Eens op Zaventem aangekomen is het een blij weerzien met de Bro’s. Snel inchecken, bagage afgeven en richting douane.

Na de verplichte formaliteiten is het tijd om aan boord te gaan op onze eerste vlucht richting NY Kennedy. Iedereen mag vlotjes aan boord gaan, buiten bad boy Christiano die apart wordt “genomen” voor een grondig onderzoek, random controle my assss!

We landen zonder vertraging in NY Kennedy, met behulp van onze grave uitstraling krijgen we VIP behandeling en skippen we de mega rij aan de migratie.

Op de vlucht naar LAX zien we dat niemand minder dan 50cent besloten heeft ons te vergezellen. Na een kleine knik naar onzen homie gaan wij als echte gangsters op de bijna laatste rij van het vliegtuig zitten.

Eenmaal geland op LAX is het tijd om de truck (Chevrolet Tahoe) te gaan ophalen en om de eerste miles af te leggen richting Hotel Hollywood!

Na een korte nachtrust pieken we al om kwart voor 6. Douchen, eten en een pak miles voor de boeg dag 1 is officieel begonnen!

Christian

Geplaatst in Geen categorie | 406 Reacties

Brussel – New York – Los Angeles

Vrijdag 13 juli 2012

Vertrek op Brussels Airport om 10u15
aankomst op JFK New York om 12u40 lokale tijd
na een vlucht van 8u25m

Vertrek op JFK om 15u
aankomst op LAX om 18u15
na een vlucht van  6u15m

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen